9.2 / 10 | 67 waarderingen
020 609 7700

De assessor op assessment

9 November, 2010 14:09

De spreker voor mij maakt een sterke indruk. Hij zet zijn woorden kracht bij met handgebaren, kijkt goed de zaal in en heeft een levendig stemgeluid. Dat laatste weet ik trouwens niet helemaal zeker, want ik kan het niet goed horen door het kloppen van mijn hart in mijn keel. Dit is niet de eerste keer dat ik voor een groep sta, ik doe het graag en ik ben zeker van mijn verhaal. Maar deze keer slaan de zenuwen genadeloos toe.

Afgelopen september maakte ik via Flores van Emmerik kennis met het fenomeen RYLA, ofwel de Rotary Youth Leadership Awards, die jaarlijks in verschillende Rotary districten wereldwijd worden uitgereikt. Op zijn aanraden stuurde ik een sollicitatiebrief en mijn cv in, die mij vervolgens samen met 24 andere jonge professionals toegang gaven tot het RYLA weekend op 5 en 6 november 2010. Van te voren wist ik niet goed wat ik kon verwachten, een ‘competitieve leeromgeving’ kan van alles zijn.

Op vrijdagavond wordt duidelijk dat de organisatie ons voor een levensecht probleem stelt: het bedrijf waar wij te gast zijn kan niet voortbestaan zonder ingrijpende veranderingen in de strategie. De volgende dag zoeken we in subgroepen naar de antwoorden op een aantal deelvragen. Een 126 pagina’s tellend rapport dat is opgesteld door een organisatieadviesbureau vormt ons uitgangspunt. Binnen mijn subgroep hangt een goede, coöperatieve sfeer. De ziekenhuisapotheker, financieel trainee, auditor, jurist en arbeidspsycholoog kunnen het meteen goed met elkaar vinden. Er is weinig ‘haantjesgedrag’, ondanks het voortdurend in- en uitlopen van kritisch observerende juryleden. En dan, aan het einde van de middag horen we wie welk antwoord moet presenteren aan de jury…

Mijn voorganger sluit af en geeft het woord aan mij. Vanuit mijn ooghoeken zie ik de voorzitter van de jury de kookwekker opnieuw instellen op twee minuten. Daar gaan we dan. Mijn openingszin komt er vloeiend uit. De eerste hobbel is genomen. Maar dan merk ik het: mijn stem trilt. Serieus?! Ik probeer het te negeren en maak dan de verspreking waarvan ik me de hele middag al voorneem om hem níet te maken: ik noem de naam van een ander bedrijf, die erg lijkt op de naam van onze case. Ik maak excuses en herpak me, de rest van mijn verhaal gaat goed en de zaal luistert aandachtig. Dan gaat de wekker! Ik heb nog een halve zin te gaan! Als een razende sluit af en sta even later weer buiten. Na afloop zijn we als team blij en tevreden. Maar ik ben ook verbaasd over hoe spannend ik het vond!

Als ik ’s avonds bij het diner wordt uitgeroepen tot winnaar, slaat verrassing snel om in enthousiasme. Ik mag in mei naar New Orleans voor de internationale RYLA bijeenkomst! De volgende dag blik ik terug op een ervaring die niet alleen spannend en uitdagend was, maar vooral ook erg leuk. En goed om te netwerken, getuige het grote aantal nieuwe LinkedIn connecties dat inmiddels is gelegd. Bovendien heb ik ervaren hoe het is om als kandidaat een assessment te ondergaan, terwijl ik in mijn werk juist de assessor ben. Veel dank hiervoor aan de Rotary en Dijk & Van Emmerik!

< De 50-plusser op de arbeidsmarkt. Hoe staat het er anno 2018 voor? Het nieuwe werken >