9.2 / 10 | 67 waarderingen
020 609 7700

Keuzestress deel I

24 Augustus, 2006 11:20

TNO publiceerde in augustus een interessant onderzoek. Het gaat over de grenzen aan keuzes. Mensen zijn keuzemoe en raken eerder geergerd door een overmaat aan keuzes dan dat zij dat op prijs stellen. TNO trekt dit door naar bijvoorbeeld de levensloopregeling; die wordt niet gebruikt door de keuze-ergernis.

Wat betekent dit? Is de extra marktwerking in zorg en energie helemaal niet fijn en willen de meeste mensen eigenlijk liever terug naar de jaren 50, alles lekker halen bij je eigen zuil en niet nadenken? Bij cao’s zie je ook dat veruit de meeste werknemers niet meedoen als er cao’s a la carte zijn, de grote meerderheid vindt het veel prettiger om standaardkeuzes te maken. Het nadenken over complexe doelen op langere termijn, is blijkbaar niet prettig.

Misschien is marktwerking alleen prettig als het de opties voor makkeljike korte termijn doelen vergroot. Daarom denk ik dat TNO ten onrechte de levensloopregeling (complexe doelen) op een lijn zet met zorg. De zorg is een complexe sector, maar de doelen zijn eenvoudig: je wilt NU geholpen worden, voor de laagste prijs. Het zoeken naar die laagste prijs is de meeste Nederlanders dan ook prima gelukt. Bij de energiemarkt ligt dat anders. Er is geen aanbieder geweest die heeft gezegd: bij ons is het goedkoper. Het ging om de mix van betrouwbaarheid (alsof iemand in Nederland ervaring heeft met een onbetrouwbare leverancier!) en milieubewustzijn (complex doel voor de lange termijn). Dus overstappen deden we niet graag. Iedereen met eerste hand ervaring met een energieleverancier voelde elke belofte aan vlotte service ook als een holle belofte. Onze ervaring is simpelweg anders.

Daarnaast is keuzestress een raar modeverschijnsel. Mensen hebben volgens mij vooral keuzestress door de angst niet de beste keuze te maken. Deze angst gaat niet weg door het aantal keuzes te verminderen. Daar is wat anders voor nodig. Of zie ik iets over het hoofd?

Het volledige artikel ‘Cao Ã la carte en levensloop: grenzen aan keuzes’ (pdf)

< De 50-plusser op de arbeidsmarkt. Hoe staat het er anno 2018 voor? Ontslagen worden >