9.2 / 10 | 67 waarderingen
020 609 7700

Ontslagen worden

24 Augustus, 2006 11:19

Er zijn erg veel tips voor leidinggevenden hoe zij medewerkers moeten ontslaan. Wees bondig, wees to the point, geef ruimte voor emotie, zeg het op vrijdagmiddag….. maar hoe moet je je eigenlijk gedragen als jou de fatale boodschap wordt gebracht? Hier zijn zeven tips.

1. Wees voorbereid

Ik ga er maar van uit dat je het hebt zien aankomen…..de cijfers zakten al een tijd lang, je rapporten werden niet langer op prijs gesteld, vriendelijke praatjes werden afgekapt, elke misstap van jou werd vastgelegd. En dan is er dat moment dat hij/zij ‘je even wil spreken’. Hier ben je op voorbereid. De eerste tip gaat dan ook aan het ontslag vooraf: houd in de gaten waar je op wordt beoordeeld en pik de signalen van er niet meer bij horen op tijd op (hierover binnenkort 7 tips). Als je het ontslag niet hebt zien aankomen, kun je vrezen voor je eigen primaire emotionele reactie (en zijn deze tips niet voor jou bedoeld). Ken die reacties, weet of je boos wordt en je mes trekt of juist in je schulp kruipt en houd dan maar als richtlijn aan dat je het ontslaggesprek vooral zo kort mogelijk moet houden.

2. Help je baas

Het gaat hier om het gesprek zelf. Hoe moet je daar mee omgaan? Je zit tegenover je baas/bazin, hij draait er natuurlijk weer omheen….je denkt, ik laat hem zweten, ik ga hem vooral niet helpen. Fout. Zal een onbuigzame opstelling, of wat voor opstelling dan ook, het ontslag terugdraaien? Heel misschien ben je in staat je baas te overtuigen het nog eens te proberen, maar dan ontslaat hij je wel een maandje later. Die maand zal niet je geluk of je kansen op de arbeidsmarkt verhogen. Die maand kun je beter gebruiken, je moet namelijk een nieuwe baan vinden en je verworvenheden van deze baan veiligstellen. Daarom moet je je baas helpen. Die heeft het moeilijk met zo’n gesprek. Haal gerust alle scherpe randjes eraf. ‘Ik zie waar je heen wilt, volgens mij wil je zeggen dat we uit elkaar moeten’. ‘Ja’, brengt hij er zwetend uit. Nu ligt het initiatief bij jou. Niet over het ontslag zelf, maar je kunt nu een boel bepalen over de afwikkeling.

3. Doe voorstellen, beken geen schuld

Pols in hoeverre je baas zich juridisch heeft ingedekt. Had je hier een voorstel voor, is een goede vraag. Of: Wil je direct over de afwikkeling spreken? Hele juridische punten schuif je door naar een volgende afspraak (en natuurlijk laat je je juridisch bijstaan. Binnenkort tips over hoe je met advocaten moet omgaan). Maar probeer het zo te sturen dat je baas zegt dat het beter is dat je snel niet meer komt. Als hij het zegt, is het zeker geen verzwakking van jouw juridische positie. En je baas is er je dankbaar voor en dat zal je later kunnen verzilveren.

4. Voer regie over communicatie naar collega’s en klanten

Dit is het allerbelangrijkste punt voor jou. Laten we ervan uitgaan dat je niet volledig gedisfunctioneerd hebt (wat je baas ook vindt), dan heb je loyale collega’s en trouwe klanten. Dat zijn belangrijke netwerkcontacten voor jou die de kans op een goede nieuwe baan verhogen. Het is zaak dat je die behoudt. Je baas is bang voor conflicten en vuile was richting klanten. Dus doe zo snel je kunt voorstellen die deze angst wegnemen. ‘Zal ik een concept briefje voor de belangrijkste klanten maken?’ Zo kun je je mobiele nummer en je prive emailadres rondmailen, maar als je baas eenmaal weet dat je bij de concurrent gaat werken, is dat niet langer mogelijk.
En met collega’s: ‘Zullen we maandag met Karel overleggen over hoe de dossiers worden overgedragen?’ Je maakt zo duidelijk dat de afwikkeling geen punt van strijd tussen jullie is. Als je strijdt, dan doe je dat louter om de hoogte van de afkoopsom en dan is loyaal meewerken alleen maar in jouw voordeel.

5. Neem enkele essentiele dingen mee naar huis

Het ontslag is onontkoombaar. Zelfs als jullie afspreken dat je nog een maand of twee maanden doorwerkt, ga je weg. Markeer dit, neem psychisch afscheid. Meteen. Neem direct alvast wat persoonlijke dingen mee (dat belachelijke dartsbord, die stomme foto; gooi het onderweg gerust in een sloot, maar doe dat niet in zicht van het bedrijf, dat komt erg verongelijkt over), maar overdrijf dit niet. Het moet er normaal uitzien, anders is je baas bang dat je er met bedrijfsgegevens vandoor gaat. Die hoef je overigens niet achter te laten. Neem vooral alles mee waar je toekomstige werkgever iets aan kan hebben, maar ga niet boos een doos met nutteloze rapporten volladen. Zoveel belangrijke bedrijfsgegevens zijn er waarschijnlijk niet eens.

6. neem een timeout

Ga niet de hele wereld direct bellen. Je moet voor jezelf bepalen wat jij wilt zeggen over je situatie en het helpt niet om klaagzangen te houden tegen mensen die je naar de mond praten. Als het gaat om steun, reken dan op je partner. Of een goede vriend. Houd het daarbij. Na de timeout (van max 2 dagen) weet je precies hoe je het aan de wereld wil vertellen, zo niet, dan zoek je hier hulp voor.

7. Kijk in de spiegel

Na het begeleiden van ongeveer 300 outplacement-kandidaten is mij opgevallen dat niemand van hen ooit genoten heeft van het werk na het bericht dat je niet langer welkom bent. Bedenk dat werk een onderdeel van je leven is, niet het leven zelf. Zie een baan als een club waarvan jou het lidmaatschap is ontnomen. Bedenk waarom dat gebeurd is. Pas jij niet bij de club? Vind je dat erg? Zijn er meer van dat soort clubs en zullen die hetzelfde denken? Werk dan aan jezelf. Of paste jij er eigenlijk niet meer tussen? Tja…mooie loopbaanvraag!

Deze tips zijn niet uitputtend. Kun je misschien aanvullen? Geef dan vooral een reactie. .

< De 50-plusser op de arbeidsmarkt. Hoe staat het er anno 2018 voor? Dertigers-dilemma >