9.2 / 10 | 67 waarderingen
020 609 7700

Prestatie en moederschap

5 Oktober, 2006 11:08
Als psycholoog ben ik altijd zeer gebrand op de lichamelijke conditie van mijn clienten. Een fit en sterk lijf maakt het gewoon makkelijker om je goed te voelen. Al mijn kandidaten moeten er dus aan geloven en worden gedwongen om zich naar de sportschool te slepen, rondjes in het park te gaan rennen of weer op zondagochtend te gaan voetballen of te hockeyen. Hoe maakt niet uit, als ze zich maar regelmatig lekker in het zweet werken.

Ikzelf had een mooi excuus om een tijdje rustig aan te doen; ik was zwanger en daarna heel lang herstellende van al het geleden leed dat bij zon bevalling kan komen kijken. Toen ik merkte dat ik wel heel lang stond na te puffen na drie trappen dacht ik; tijd voor actie. Het was juni en net de tijd van de Midzomernacht Cross in het Amsterdamse bos. Dijk & Van Emmerik deed mee en ik ook na enig geaarzel. Wat bleek, die tien kilometer gingen als een tierelier. Zonder problemen heb ik het hele stuk gerend. Dit verbaasde mij nogal gezien mijn algehele conditionele toestand. Tot ik las dat het moederschap je vleugels geeft. Niet alleen het geheugen en concentratievermogen gaan erop vooruit (hoe moet je immers anders al die voedingen en andere weetjes onthouden), je gaat er ook harder van lopen (uit de evolutieleer? Om gevaarlijke dieren te kunnen ontvluchten?). Vrouwelijke topsporters op het gebied van atletiek hebben gemerkt dat ze beter gingen rennen na het op de wereld zetten van hun kinderen. Hoe kan dit?

Een verklaring was dat ze zich gelukkiger en stabieler voelden waardoor ze beter gingen presteren. Een andere verklaring was dat ze nu in eerste instantie moeder waren en daarna pas topsporter. De focus lag nu bij het gezin, waardoor de druk van het moeten presteren eraf was: de keuzestress (zie eerdere posts van mijn collega’s Flores en Annemiek) was verminderd. Toch wonderlijk dat prestaties kunnen verbeteren als het belang ervan afneemt. Hoe kun je in werksituaties dit gegeven gebruiken?

Zonder grote verwachtingen aan een wedstrijd beginnen lijkt in ieder geval een positieve uitwerking te kunnen hebben. Met dit gegeven voor ogen durf ik nu ook een nog grotere uitdaging aan: de halve marathon van Egmond aan Zee in januari. Wie weet na de tweede een hele marathon?! Of voer ik dan de druk op waardoor de prestatie vermindert?
< De 50-plusser op de arbeidsmarkt. Hoe staat het er anno 2018 voor? Prinsjesdag 2006 >