Samengevat: Citizenship (Eet & Weet 20 september)

27 September, 2011 12:06

Vorige week dinsdag 20 september was het weer zover: Dijk & Van Emmerik organiseerde een combinatie van kennis bieden en uitwisselen van ervaringen met iets te eten: ‘Eet & Weet’ deze keer een ontbijt in het Amsterdamse Lloyd Hotel. Wijnand de Jong schrijft hier onder zijn inhoudelijke reactie op deze ochtend:

Iedereen was wakker in de klassiek ingerichte ruimte toen Flores van Emmerik de ochtend opende. Koffie en broodjes gingen vlot naar binnen.

Van de eerste spreker hebben we inmiddels begrepen, dat hij het een eer vond om de wetenschap te vertegenwoordigen. Het ging om Joeri Sol, een vers gepromoveerd econoom.

Met betrekking tot het thema Citizenship stak hij direct van wal met het bespreken van het overzichtsartikel van Podsakoff (2000). Organizational Citizenship Behavior (OCB) wordt gedefinieerd als een vrijwillige bijdrage aan de effectiviteit van een organisatie, waarbij deze bijdrage geen onderdeel is van de taakomschrijving of formele beloningsstructuur.

Het belang van citizenship is hiermee wellicht al helder: om een organisatie – of wat kleiner: een afdeling of team – optimaal te laten functioneren, is het essentieel dat werknemers zelf bepaalde activiteiten ondernemen en initiatieven ontplooien. Een effectieve organisatie dankt een deel van zijn duurzame en hoge niveau van prestaties aan de ontelbare acties van spontane samenwerking, ondersteuning en participatie.

Een van de leuke bijkomstigheden van het Citizenship-thema is dat iedereen zich iets kan voorstellen bij dit soort vrijwillige bijdrages van medewerkers. Misschien denk je aan een bepaalde collega in het bijzonder die vaak ondersteuning biedt of samenwerking zoekt en zo het bedrijfsklimaat en –resultaat een beetje en positief mee beïnvloedt.

Joeri Sol vertelde dat dit citizenschip-gedrag negatief samenhangt met een onduidelijke taakomschrijving en routinematig werk en positief met bijvoorbeeld werktevredenheid en vertrouwen in de leidinggevende. Lees hetverslag dat Joeri schreef over Citizenship.

Ikzelf stond als tweede spreker en voegde toe hoe je kunt checken of er in een organisatie sprake is van citizenship. Dat kan door te letten op verschillende signalen. In het algemeen zijn passiviteit en wantrouwen goede contra-indicaties. Het tegenovergestelde betekent dat er juist vruchtbare condities zijn om citizenship te laten ontstaan of ontwikkelen. Collega’s die elkaar opzoeken om een uitdaging te delen, die kritisch zijn maar ook open en met het oogmerk verbeteringen te realiseren. En een ander typisch symptoom is het bestaan van tradities: in organisaties waar sprake is van citizenship bestaan rond tal van sociale gelegenheden (grote en kleine) bepaalde gewoontes en tradities (ook grote en kleine) die de medewerkers zelf als typerend ervaren voor wie zij zijn en hoe zij dingen doen.

De derde spreker was Remco Mostertman die een inspirerende samenvatting gaf van zijn ondernemersavontuur om een online community op te zetten voor de HR-branche. Inmiddels telt zijn club 50.000 leden en dat levert allerlei mogelijkheden tot het delen van expertise op maar ook eigentijdse vraagstukken, want hoe geef je leiding aan zo’n omvangrijke, virtuele groep?

Vanuit zijn perspectief was de door Joeri genoemde bevinding van een duidelijke taakomschrijving eigenlijk vreemd: Remco heeft helemaal geen taakomschrijvingen, maar hij merkt wel dat groeien niet lukt zonder keuzes en duidelijkheid.

Alle bezoekers konden hun eigen ideeën en praktijkvoorbeelden naar hartenlust delen aan de thematafels: daar werd met veel betrokkenheid gediscussieerd over citizenship in termen van bijvoorbeeld leiderschap en training. Daarmee kreeg het onderlinge verbinding die inherent is aan citizenship onmiddellijk gestalte. Helder werd dat zowel leiderschap een belangrijk element is bij het creëren van de gewenste cultuur als het zoeken (selecteren maar ook ontwikkelen d.m.v. talent development) naar mensen met de juiste compenties. Verantwoordelijkheid en de ideale mix van bereidheid om resultaatgericht te helpen, worden het meeste op waarde geschat.

Bij menig ander ontbijt wordt misschien evenveel gediscussieerd, maar minder geleerd!
Het was een voedzame ochtend.

< De 50-plusser op de arbeidsmarkt. Hoe staat het er anno 2018 voor? Microkrediet en macrosalaris >